Hayatı Kaybederken - Meltem Çapar Çiftçi

Hayatı Kaybederken



Herkes ve her şey o olmuştu
Yaşamak onun etrafında dönüyordu
Beynimden kalbime uzanan bu tenha yolda
Pişmanlıklar içimi yakarak kemiriyordu

Bu nasıl bir soğukluk
Bu nasıl bir sızı
Bir kereden bir şey olmaz deyip
Umutlarımı bir bir yırtıp parçalıyordu

Varla yok arasındaydım
Ne hayat vardı burada
Ne de tam anlamıyla ölüm
Eşimden ve çocuğumdan ayrılmak değil miydi?
Asıl zulüm

Söz vermek sözünden dönmek
Her defasında bir kez bir kez daha denemek
İyileşmek istemek
Bu kadar mı zordu?

Ellerimle bir maddeye gömmüştüm
Bütün hayatımı
Acıyı soluyordum
Yoksunluk felaketimdi
Kaskatı kesiliyordum
Bir direniş mahkumuydum
Çığlık atıyordum

Benim benden vazgeçmeme izin vermeyin
Teslim olmak değil niyetim
Esir olmak değil niyetim
Boş bir mezardayım
Çekip çıkarın beni
Ölüm sessizliğini alın üzerimden

sevdai_naram@hotmail.com

YAZIYI PAYLAŞ!

YAZARIN SON 5 YAZISI
26Haz

Ölüme Dokunmak

14May

Yok Saydılar

08May

Perdeler İnince 

06May

Lisan-ı Aşk 

21Nis

Hayatı Kaybederken