KAR 


                 Kar da olsa, dolu da olsa gökten yağanların başının üstünde yeri vardır bu milletin, kendi efkârımızla yazarçizeriz.  

                Yüzlerce destanları olan bu millet; gırtlağına kadar kursağını çıkarla dolduran bazı siyasilerin siyasi şehvet salyaları her günümüzü, zamanımızı heder etmektedir. 

               TV  kanallarını zıpzıp gezelim hemen hepsi, şu bunu söyledi, bu şunu söyledi hep lafı güzaf.  

               Oysa bizim dünyada emsaline rastlanmayan ninnilerden tutun, mesnevilere kadar insan ruhunu doyuran kadim ve köklü bir edebiyatımız vardır. 

                Edebiyatımızın bize duygu birliği sağladığı bilinmektedir. 

                Bugün İstiklal Marşı bir edebi metindir. Hangi siyasi söylem bu güçte olabilir, siyaset adaletin tahakkuk aracı olması gerekirken; görün işte ne haldeyiz, bu kadar mı politize edilir insanlar. 

               Hayatın tadı günden güne süratle kaçmaktadır, pandemi sınavı bizi bir araya getirmesi gerekirken; ayrı ve gayrılıklar bizi ayrı bir illete sürüklemektedir. 

               Biz de esasen kulak asmamalıyız bu çoğu siyasi martavallara, insan hatırından bahsedenler kalmadı gibi,  

              Erzurum’un Narman İlçesi Samikale Köyü’nden Aşık Sümmani;  

 

Ervahı Ezelden levhi kalemde

Bu benim bahtımı kara yazmışlar

Bilirim güldürmez devri alemden

Bir günümüzü yüz bin zara yazmışlar 

              Derken; Çanakkale’nin Biga İlçesi diyelim Taşlıca Köyündeki Musa Taşçı ile aynı duygu adresinde birbirini görmeden bir araya gelmişlerdir. 

           Günümüzde edebiyat hayatımızdaki yerini usul usul terk etmektedir.  

           Sevgi süratle hayatımızdan çıkıyor, manevi yoksunluk, maddi yoksulluktan beter hale gelecek korkarız. 

           Biraz olsun edebiyata yer açmak adına son şiirimle sizleri selamlıyorum sevgili okuyucularım. 

KAR 

Acep bazen insanlara mı kızar bu gökyüzü

Gerçi kuşlar da bahar renkli bir bahçe arar

Gümüş tüllü perde ardında gördüğümüzü

Usulca kapatır buz desenli buğulu aynalar

*

Senin kudretli bir bakışınla sevdiceğim

Garip gönlümde bin bir çiçekler açar

Gel de kürele eriyip bitsin bu hasretim

Efkârım bulut bulut şakaklarıma yağar

*

Güneşin kanatlarında süzüldü zaman

Yoksa bilmediğim bir iklim daha mı var

Soluk soluğa eriyip gidiyoruz her an

Bu karlar taşlara bir de gariplere mi yağar

*

Çok mutludur belki şu kardan adamlar

Bir sevda nefesi inip kalkmamış göğsüne

Kalbimde çınlayan o ıslık renkli sevdalar

Bir şarkı eşliğinde çığ gibi geliyor üstüme... 

 

ilhamibulut@elazighakimiyethaber.com

YAZIYI PAYLAŞ!

İlk Yorum Yazan Sen Ol!

YAZARIN SON 5 YAZISI
03Ara

 KAR 

23Kas

ŞEHİRCİLİK BAKANI ELAZIĞ'DA 

10Kas

HARPUTLU BİR MUALLİM  

30Ekm

BİZ NİYE AĞLIYORUZ ANNE

04Eyl

KÜLTÜR DEĞERLERİMİZ